حس همسفر به راهنما
آن وقت که جز خدا کسی حرف هایم را نمی فهمید
تو مرا در آغوش گرفتی آنقدر صبر کردی تا اشکهایم از ریزش خسته شدند
آنقدر صبوری کردی که چشمهایم تسلیم صبر تو شدند
زمانی که هیچ کس مرا نمی فهمید تو فهمیدی، زمانی که همه تنهایم گذاشتند تو ماندی،
بلکه تو در همه زمان مرا با آغوش گرمت، گرم کردی با دستان نرمت، آرامش را به من عطا کردی
نمی دانم به چه نام صدایت کنم آنقدر بزرگی، مهربانی، رئوفی، زیبایی که نامی برایت پیدا نمی کنم
تو یک فرشته ای که هیچ جا پیدا نمی شود
فرشته ای که محبت، محبت و محبت درس اول و آخرش است
تو در یک زمان همه خانواده من بودی و اکنون همهوجودم هستی دوستت دارم
هر چه دنیا را زیرورو کردم هیچ چیز نیافتم که لیاقت تو را داشته باشد
و اگر هم دنیا را برایت جمع کنم یک لحظه آرامشی را که در زندگی برایم خلق کردی را جبران نمی کند
بنابراین فکر کردم همه وجودم را به تو هدیه کنم ببخشید هدیه ی کوچکی است در وسع و اندازه ی من .
فرزانه همسفرعباس
با شاد باش و تبریک به کسی که در سخت ترین و نمناکترین روزهای زندگیم توانستم به شانه اش تکیه بزنم و زمزمه های محبت ودرس خوب زندگی کردن را از او بیاموزم و هیچ گاه آن روزها را فراموش نمی کنم و بهترین ها را برایتان آرزومندم
زهرا همسفر عبدالله
با سپاس از فرشته ای که همچون مادر مهربان دست محبتش را به سوی من دراز کرد و تنهایی شکست و فانوس روشن برای راه تاریک زندگی ام شد .
مهتاب همسفر عبدالله
از طرف همسفران لژیون خانم فرزانه مشهوری ( همسفر جاسبی )
☺☺☺☺☺☺☺
مادر تو بهترین و زیباترین داستان حیاتمان هستی، تو که به من درس زندگی آموختی، ستاره ها نمایی از نگاه توست و مهتاب پرتویی از عطوفتت و سپیده حکایتی از صداقتت و قلم ازنگارش شکوه تو، ناتوان است و هزاران شعر در ستایش مدح تو اندک .
تو کتاب همیشه گشوده ایثاری، تو در مزرعه زندگی مان بذر سپید مهر می کاری، تو همانند آسمان زلالی و چون باران بخشنده طنین صدایت همانند نجوای نسیم است با گلهای بهاری و برق نگاهت چون پرتو خورشید تابان
از خدا برایت سلامتی، سعادت، سربلندی آرزو می کنم و بر دستهای پر مهرت بوسه می زنم .
نیسم همسفر مجید
استاد عزیزم :
رهنمودهای زندگی به آسایش و آرامش رسیدن و درست زندگی کردن را از تو آموختم .
مرا از تاریکی به روشنایی ها بردی
خالق یکتای خودم را در کنار تو عزیز و در تمام جهان هستی مجسم می کنم
زبان قاصر است از توصیف تو
چگونه میتوانم دستهای پر مهر و محبت را از دستان سرد خودم رها کنم
چراغ راهم بودی و مرا به روشنائیها نزدیک کردی هرگز این عشق و قلب پر مهرت را فراموش نخواهم کرد
هیچ چیز آنقدر عجیب نیست که راست نباشد
هیچ چیز آنقدر عجیب نیست که پیش نیاید
فقط چشم و امیدت به خدا باشد
صدیقه همسفر حمید
از طرف همسفران لژیون خانم زهرا حاج محمدی
:: مرتبط با:
دل نوشته های من وتو ,
:: برچسبها:
قدردانی همسفر از راهنما ,
